با سليقه ترين مؤلفان است و آن چه را كه مؤلف يك فن بايد واجد باشد واجد است : روانى قلم ، حسن انتخاب غرر و در مطالب ، اجتناب از اطناب خسته كننده و احتراز از ايجاز ملال آور ، تسلط به فن و علمى كه در آن علم كتاب مىنويسد ، احترام به مشايخ فن ، مهارت تام و تخصص كامل در زبانى كه به آن زبان كتاب تأليف مىنمايد . از همه مهمتر تحرير مقدمهء نافع بر كتابى كه آن را شرح مىنمايد ، از جمله همين نقد النصوص و اشعة اللمعات ، كه بعد از غور در اين دو كتاب ، قواعد و مبانىاى را كه بايد مراجعه كننده به شرح او به تحقيق به آن مبانى و قواعد آشنا باشد به سبكى جالب با تقريرى عالى در سلك تحرير آورده و الحق اگر كسى مقدمهء نقد النصوص را نزد استاد ماهر و مسلط به مباحث عرفانى قرائت نمايد و داراى استعداد و ذوق سرشار باشد ، خود مىتواند از عهدهء فهم و درك فصوص و فكوك و نصوص و نقش الفصوص و شروحى كه حول آثار عرفانى نوشته‌اند برآيد و از راه ممارست و مراجعه به آثار مهمهء تصوف خود در صدد تأليف و تحرير مباحث عرفانى بر آيد . مقدمهء جامى بر اشعة اللمعات با آن كه موجز است عالى و عالمانه است و يكى از عالىترين آثار به زبان فارسى و از آثار كم نظير در عرفان و تصوف است و از براى آشنائى به افكار شعراى فارسى زبان مثل عطار و مولانا و سنائى و ديگر عرفاى ايرانى بهترين كتاب است كه بايد در دانشكده هاى أدبيات تدريس شود . كتاب نقد النصوص جهت تدريس در مدارس عاليه بىنظير است ، « 1 » چه آن كه متن اين شرح - يعنى نقش الفصوص - مختصرى است از فصوص الحكم كه مؤلف آن ، ابن عربى ، آن را براى كسانى كه بخواهند خلاصه يى از افكار او را در مقامات و درجات نبوت و ولايت و در نتيجه زبدهء عقايد او را در اسماء حاكم بر

--> « 1 » . كسانى كه خيال ورود در مباحث عرفانى دارند و هنگام مطالعهء آثار سنائى و مولانا و عطار و شبسترى و جامى و ديگر ادبا و شعراى فارسى زبان در خود احساس كمبود مىنمايند و از راه مطالعهء آثار عرفانى به تدريس يا تأليف مطالب عرفانى مىپردازند بدون تحصيل يكى از متون عرفانى مسلما در كار خود توفيق حاصل نمىنمايند . آنهايى كه به تدريس آثار متأخران از حكما و يا مطالعه در افكار فلاسفه بعد از ملا صدرا مىپردازند خوب مىدانند كه تحصيل عرفان چقدر ضرورت دارد .